اسمیلودون فاتالیس

Pardo-Judd و DeSantis (2025) شواهد ایزوتوپی‌ای را بررسی می‌کنند که نشان می‌دهد Smilodon fatalis احتمالاً در اواخر Irvingtonian، در مجموعهٔ جانوری فسیلی Camelot در کارولینای جنوبی، در نواحی گذار میان جنگل‌های باز و علفزارها شکار می‌کرد.

پژوهشی مبتنی بر بازسازی رایانه‌ای در سال ۲۰۰۷ نیروی گازگرفتنِ ناشی از ماهیچه‌های آرواره در Smilodon fatalis را حدود یک‌سوم نیروی شیری هم‌اندازه برآورد کرد؛ این نتیجهٔ یک مدل است، نه اندازه‌گیری مستقیم روی جانوری زنده.