در غزال شنی عربی Gazella marica، نر با شاخ‌هایی بلندتر و خمیده‌تر با نوک‌های قلاب‌مانند متمایز می‌شود، در حالی که ماده معمولاً شاخ‌هایی باریک‌تر، کوتاه‌تر و نزدیک به راست دارد. ویژگی «ماده‌ها اغلب بی‌شاخ‌اند» را نباید از جبیر ایرانی (آهوی گواتردار) Gazella subgutturosa به غزال شنی عربی تعمیم داد؛ این دو گونه در مطالعات نوین رده‌شناختی و کالبدشناختی از هم تفکیک می‌شوند.
وبگاه «انیمال دایورسیتی وب» غزال شنی عربی را زیرگونه‌ای از غزال گواتردار (ابوغده) می‌داند؛ در این گونه نرها از ماده‌ها بزرگ‌ترند (نر 20–43 کیلوگرم و ماده 18–33 کیلوگرم)، و نرها شاخ‌های سیاه بلند (203–340 میلی‌متر) و برآمدگی حنجره‌ای (غده) بزرگ‌تری دارند، در حالی که ماده‌ها برخلاف بیشتر گونه‌های غزال، معمولاً بی‌شاخ‌اند. منابع دیگر ریم را گونه‌ای مستقل می‌دانند، پس این ویژگی‌ها از گونه‌ی گسترده‌تر نقل شده‌اند.
در جهان‌های نکتشف:جانوران بیابان
نسخهٔ تأییدشدهٔ OWNER-REVIEW-20261022T135014512 · آخرین تأیید 22 اکتبر 2026
منابع
غزال شنی عربی آهویی باریک‌اندام با پوششی به رنگ شنی روشن است که روی پشت به قهوه‌ای مایل به سرخ می‌زند، با شکمی سفید و دمی تیره. نر دو شاخ بلند و خمیده با نوک‌های قلاب‌مانند دارد، در حالی که شاخ‌های ماده کوتاه‌تر و راست‌ترند و ممکن است وجود نداشته باشند. در تصاویر و مدل‌ها باید آن را از غزال عربی تمیز داد.
منابع
