در کلونی زنبور عسل دو کاست ماده وجود دارد: کارگران نازا که کوچک‌ترند (۱۰ تا ۱۵ میلی‌متر) و ملکه‌های بارور که بزرگ‌ترند (۱۸ تا ۲۰ میلی‌متر)؛ نرها که «زنبورهای نر» (drone) نامیده می‌شوند ۱۵ تا ۱۷ میلی‌متر طول دارند. بال‌های کارگران با وجود جثهٔ کوچک‌ترشان از بال‌های نرها بلندتر است، چشم‌های نرها بسیار بزرگ‌تر از چشم‌های ماده‌هاست، و ماده‌های هر دو کاست نیش دارند که در کارگر دندانه‌دار است و هنگام نیش‌زدن از بدنش جدا می‌شود.
پژوهشی ریخت‌سنجی دربارهٔ بال‌های زنبور عسل غربی که در سال 2024 منتشر شد نشان می‌دهد بال‌های جلویی نرها به‌وضوح از بال‌های کارگرها بزرگ‌تر بود و بال‌های ملکه‌ها به‌طور میانگین از بال‌های کارگرها بزرگ‌تر بود، با هم‌پوشانی گسترده. شکل بال‌ها میان کاست‌ها تفاوت دارد؛ نباید گفتهٔ پیش‌نویس قبلی را مبنی بر بلندتر بودن بال‌های کارگرها از نرها، بدون تعیین سنجهٔ مستند دیگری، تعمیم داد.
در جهان‌های نکتشف:باغ‌ها و مزرعه‌های پیرامون انسان
نسخهٔ تأییدشدهٔ OWNER-REVIEW-20260927T182444490 · آخرین تأیید 27 سپتامبر 2026
منابع
زنبور یمنی (Apis mellifera jemenitica) نژاد بومی محلی عربستان سعودی است؛ دست‌کم از ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد در شبه‌جزیرهٔ عربستان پرورش داده می‌شود، در برابر گرما از نژادهای وارداتی اروپایی مقاوم‌تر است و تنها نژادی است که در مرکز عربستان سعودی دوام می‌آورد. زنبورهای سعودیِ این نژاد کوچک‌تر، باریک‌تر، با موهای کوتاه‌تر و متمایل‌تر به زرد هستند و حدود ۷۰٪ زنبورهای پرورشی این کشور را تشکیل می‌دهند.
زنبور کارنیولی (Apis mellifera carnica) نژادی وارداتی است که در عربستان سعودی در کنار زنبور بومی و دورگه‌های مصری‌ـ‌کارنیولی آن پرورش داده می‌شود، و کارگرانش در سنجه‌هایی مانند طول بال جلویی و خرطوم از کارگران زنبور بومی سعودی بزرگ‌ترند.
منابع
