Onaylı sürüm OWNER-REVIEW-20261108T074741068 · son onay 8 Kasım 2026
Halk geleneğinden gelen adlar, bilimsel adlardan ayrı tutulur.
Atın doğal yayılış alanı olarak, 9500 ile 15.000 yıl önce, son buzul çağının sonlarındaki yayılışı kabul edilir; o dönemde yabani atlar Kuzey Afrika'dan Avrupa boyunca doğuda Çin ve Moğolistan'a, hatta Kuzey Amerika'ya kadar yayılıyordu. Kuzey Amerika'da yabani atların soyu 8000 ile 10.000 yıl önce tükenmiş, evcil atlar ise Avrupa sömürgeciliğiyle birlikte buraya yeniden getirilmiştir.
Bedeviler safkan Arap atlarını anne soyu yoluyla aktarılan «resen»lere (soy hatlarına) ve alt hatlar olan «merbat»lara ayırmıştır. En ünlü resenler arasında Kuheylan, Saklavi, Ubeyyan, Hamdani, Hadban ve Dehman bulunur. Ancak mitokondriyal DNA üzerine yapılan genetik çalışmalar, çöl ve Mısır atlarında bu resenleri birbirinden ayıran belirgin farklar bulamamıştır.
Kaynaklar
At, her ayağında tek bir oval toynağı, uzun bir kuyruğu, uzun ve ince bacakları, uzun ve kalın bir boynu ve iri, uzunca bir başı olan toynaklı bir hayvandır. Diğer atgillerden daha uzun yelesi ve kuyruğu ve genellikle zebra çizgilerine benzer çizgilerinin bulunmamasıyla ayrılır.
Kaynaklar
