آهوی سعودی در غرب شبهجزیرهٔ عربستان، در عربستان سعودی و یمن، در دشتهای ریگی و ماسهای زندگی میکرد و مناطق بازی را که اقاقیا در آنها پراکنده است ترجیح میداد؛ بهتنهایی یا در گروههایی تا 20 فرد دیده میشد.
در حال بارگذاری…
نسخهٔ تأییدشدهٔ OWNER-REVIEW-20261028T191933937 · آخرین تأیید 28 اکتبر 2026
گزارش منطقهای پستانداران شبهجزیرهٔ عربستان که در سال ۲۰۲۳ منتشر شد، غزال سعودی (Gazella saudiya) را بر پایهٔ برخوردش با آن بهعنوان گونهای مستقل «منقرض» طبقهبندی میکند؛ زیرا به ثبتنشدن آن در چند دههٔ گذشته با وجود بررسیهای مکرر، و یافتنشدن هیچ شاهدی بر بقای آن در بررسی گلههای خصوصی غزال در شبهجزیرهٔ عربستان اشاره میکند.
گزارش منطقهای پستانداران شبهجزیرهٔ عربستان که در سال ۲۰۲۳ منتشر شد بیان میکند که شکار بیرویه احتمالاً علت اصلی کاهش غزال سعودی بوده و ترجیح آن برای دشتهای ریگی باز، آن را در برابر شکار با خودرو بسیار آسیبپذیر کرده است.
گزارش کارگاه گروه IUCN/SSC در سال ۲۰۰۱ غزال سعودی (Gazella dorcas saudiya) را در ردهٔ «منقرض در طبیعت» (EW) فهرست سرخ قرار میدهد، و ستون معیارها در جدول خلاصهٔ آن تنها به فهرست سرخ IUCN سال ۲۰۰۰ اشاره میکند.
فهرست حیات وحش در معرض انقراض و تهدیدشدهٔ ایالات متحده (50 CFR 17.11، ویرایش ۲۰۲۴) غزال سعودی Gazella dorcas saudiya را، که در آن «Saudi Arabian gazelle» نامیده شده، بر پایهٔ اطلاعیهای در Federal Register به تاریخ ۲۵ ژوئن ۱۹۷۹ (44 FR 37124) در شمار گونههایی آورده است که در هر جا یافت شوند «Endangered» ردهبندی شدهاند.
سند IUCN/SSC در سال 2001 ثبت میکند که غزال سعودی در عربستان سعودی و یمن تحت حمایت قوانین ملی حیاتوحش قرار داشت.
گزارش کارگاه گروه IUCN/SSC در سال ۲۰۰۱ بیان میکند که سه گروه در اسارت که گمان میرفت غزال سعودی باشند بررسی شدند و معلوم شد دورگهاند؛ یک مطالعهٔ ژنتیکی در سال ۲۰۰۱ نیز نتیجه گرفت که گروههای در اسارتی که پیشتر بهعنوان منبع تکثیر مطرح شده بودند ظاهراً بهاشتباه شناسایی شدهاند و برای حفاظت از این گونه سودی ندارند.
گزارش IUCN/SSC سال ۲۰۰۱ میگوید که به دلیل نبود هیچ جمعیت وحشی شناختهشده، و از آنجا که هنوز ثابت نشده است که گروههای احتمالی در اسارت به این زیرگونه تعلق دارند، تعیین شماری از واقعیتهای مربوط به آن ممکن نشد.
کارگاه به این نتیجه رسید که پیمایشهای میدانی و مطالعات ژنتیکی برای این زیرگونه اهمیتی حیاتی دارند، زیرا بدون آنها نمیتوان دانست که آیا جمعیتی از آن وجود دارد یا نه.
منابع