«فلور پاکستان» جو شش‌ردیفه را چنین توصیف می‌کند که همهٔ سنبلچه‌های هر سه‌تایی در آن بارورند و در نتیجه شش ردیف طولی از سنبلچه‌های بارور در سنبله پدید می‌آید. همچنین کشت آن را از دشت‌ها تا ارتفاع ۴۷۰۰ متر در لداخ ذکر می‌کند.
در حال بارگذاری…
«فلور پاکستان» جو شش‌ردیفه را چنین توصیف می‌کند که همهٔ سنبلچه‌های هر سه‌تایی در آن بارورند و در نتیجه شش ردیف طولی از سنبلچه‌های بارور در سنبله پدید می‌آید. همچنین کشت آن را از دشت‌ها تا ارتفاع ۴۷۰۰ متر در لداخ ذکر می‌کند.
کلید شناسایی «فلور چین» جوِ برهنه به نام var. coeleste را با جدا بودن دانه از پوشینهٔ بیرونی (lemma) و درونی (palea) و با ریشکی بلند به طول ۸ تا ۱۵ سانتی‌متر در نوک پوشینهٔ بیرونی متمایز می‌کند. در برابر آن، در این کلید واریتهٔ نمونه‌ای var. vulgare قرار دارد که دانه‌اش به هر دو پوشینه چسبیده است.
در جهان‌های نکتشف:باغ‌ها و مزرعه‌های پیرامون انسان
نسخهٔ تأییدشدهٔ OWNER-REVIEW-20261107T090218062 · آخرین تأیید 7 نوامبر 2026
«فلور چین» در شرح خود جو را گیاهی علفی یک‌ساله با ساقه‌های راست و صاف به طول ۵۰ تا ۱۰۰ سانتی‌متر، برگ‌هایی به طول ۹ تا ۲۵ سانتی‌متر و سنبله‌ای فشرده و شش‌ردیفه توصیف می‌کند. نوک پوشینه به ریشکی بلند به طول ۸ تا ۱۵ سانتی‌متر یا زائده‌ای سه‌شاخه ختم می‌شود و دانه ممکن است به دو پوشینه چسبیده یا از آن‌ها جدا باشد. این‌ها ویژگی‌های همان شرح‌اند و به این معنا نیست که همهٔ شکل‌های جو زراعی شش‌ردیفه‌اند.
منابع